اطوار بندگی

بی شک اگر خدای بزرگ از بام بلند عرش فرود آید

و هم اکنون از من با اصرار و الحاح بخواهد که

من به جای او بر عرش کبریایی او بنشینم

و او به جای من در محراب

به پرستیدن و عشق ورزیدن آغاز کند و آتش های درد و نیاز به معبود را از جان من باز گیرد

و بر جان خویش زند

                       هرگز!

حتی برای شبی تا سحر نخواهم پذیرفت...

من یک شب را سراسر

با درد معبود بودن و رنج محروم ماندن از پرستش

به سر نتوانم برد.

                       دکتر علی شریعتی